literatura pedagogiczna, więc nie wzbudzająca zaufania.

Zła literatura polska była dla mnie i ciekawa i pouczająca. Studiując okropne nowelki rozmaitych ciotek w niedzielnym numerze "Kuriera Warszawskiego" albo powieści Germana, Mniszkówny, Zarzyckiej, Mostowicza, odkrywałem rzeczywistość... gdyż te powieści demaskują, one są zdradzieckie. Ich nieudolna fikcja pęka co chwila i przez szczelinę można rzucić okiem na wszystkie brudy tych dusz autorskich, niechlujnych.

Historia literatury... Owszem, ale dlaczego historia tylko dobrej literatury? Zła sztuka może być bardziej charakterystyczna dla narodu. Historia grafomanii polskiej więcej może powiedziałaby nam o nas niż historia Mickiewiczów i Prusów.

Witold Gombrowicz
"Dziennik 1953-1956"
Wydawnictwo Literackie

Czymże jest dobra poezja? To pytanie tyleż trudne co dziecinie proste. Poezja powinna poruszać do głębi... powinna powodować do refleksji, co nie?
A w tym piśmie... Graty czy jakoś tak to same smuty. To nie jest poezja bo nic nie zmusza. Za to mi już kilka ludzi powiedziało, że jak ja piszę to nie można wobec tego przejść obojętnie. I ja myślę, że oni mają rację. Niestety.
W takim razie pytam się Was jako znawców rodzaju: kto uprawia poezje? Ja czy oni? Może źle to rozstrzygam ale dla mnie coś tu jest nie tak.
Odpowiedzcie mi proszę bo już dłuższy czas jestem ambiwalentny.

Kalor, lat 26

Redakcja zwraca się do czytelników Mleka o nadsyłanie odpowiedzi na powyższy list. Najciekawsze odpowiedzi opublikujemy w następnym numerze.

Poczta do Mleka